221

Niedorzeczne są reakcje mojego własnego ciała. Szybsze tętno przez kilka sekund gdy ujrzałam tą twarz, która jest mi bezwzględnie obojętna.
Niedorzeczne drżenie na myśl o słowach, które wżarły się w moją głowę.
Idiotyczna częstotliwość z jaką wracam do dawnych przeżyć.

Ciężko mi zrozumieć co dzieje się dookoła.  Mnogość i abstrakcja ludzkich odruchów mnie porażają.
Gubię się też we własnych potrzebach, gubię się w tym czego chcę i co mam ochotę posiąść w moim życiu.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ogólna. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*